Układ sił w Premier League

Data: 03.01.2012 | Liczba komentarzy: 0

Przed rozpoczęciem bieżacego sezonu wiele wskazywało,że będzie on najciekawszym od kilku lat.Niejako tradycją stało się już, że Manchester City zbroi się na potegę i w każdym kolejnym okienku transferowym na Eastland pojawiaja się znani piłkarze. Manchester United po zdobyciu rekordowego,19 tytułu mistrzowskiego chciał kontynuować zwycięską serięi mimo odejścia na emeryturę tak zasłużonych piłkarzy, jak Edwin van der Sar, Gary Neville i Paul Scholes pozostawał jednym z głównych faworytów rozgrywek. Londyńska Chelsea,która po nieudanym sezonie 2010-2011 podziękowała za współpracę Carlo Ancelottiemu, zatrudniła na stanowisku menadzera wschodzącą gwiazdę trenerskiego fachu Ande Villasa-Boasa.Klub Romana Abramowicza rokrocznie pozostaje kandydatem do największych zaszczytów w lidze i tym razem miało byc podobnie.

Na Anfield Road zapowiadano odrestaurowanie Liverpoolu, wiążąc ogromną nadzieję z powrotem legendy klubu – Kenny’ego Dalglisha. Pod kierunkiem tego szkoleniowca duma angielskiego futbolu miała rozpocząć powrót na należne jej miejsce w krajowych(i nie tylko) rozgrywkach.Tradycyjnie jednym z faworytów pozostawał Arsenal,choć po sprzedaży Cesca Fabregasa szanse “Kanonierów” oceniano bardziej sceptycznie niz zwykle.Stawkę pretendentów do mistrzowskiej korony zamykał Tottenham Hotspur z plejadą tak znakomitych graczy,jak Gareth Bale,Luka Modric czy Rafael van der Vaart. Największe gwiazdy zespołu pozostały na White Hart Lane,ponadto wreszcie pojawil się klasowy atakujący w osobie Togijczyka Adebayora. Dowodzone przez Harry’egp Redknappa popularne “Koguty” miały więc wszelkie atuty by powalczyć nawet o mistrzostwo Anglii.

Rzeczywistość,dość niespodziewanie ,okazała się nieco inna. Andre Villas-Boas przekonuje się,że angielska Premiership to jednak odmienna skala trudności niz Liga Sagres i Chelsea nie imponuje już tak wielką regularnością w zdobywaniu punktów,do czego przyzwyczaiła kibiców w poprzednich sezonach.Poważny kryzys przechodził stołeczny Arsenal,a wrześniowa klęska na Old Trafford 2-8 zapisała się niechlubną karta w długiej, już 125-letniej historii tego klubu.Oczywiście trudno nie docenic eksplozji formy londyńczyków w ostatnich tygodniach,geniuszu Robina van Persiego i coraz większej pewności siebie w poczynaniach młodej drużyny Arsene’a Wengera.Arsenal znowu zaczyna prezentować atrakcyjny,przyjemny dla oka futbol,jednak straty punktowe do prowadzącego duetu z Manchesteru wydaja się mało realne do odrobienia.

Wciąż nie potrafi ustabilizować formy zespół Liverpoolu. Ogromnym osłabieniem są problemy zdrowotne Stevena Gerrarda,jednak trudno nie oprzeć się wrażeniu,że ekipa Dalglisha jest na etapie przebudowy i upłynie sporo czasu,nim nawiąże do swej chlubnej przeszłości.Z kolei w czołówce utrzymuje sie Tottenham i ,co jest pewnym zaskoczeniem – Newcastle United. Obecnośc “Srok”na tak wysokim miejscu w tabeli jest jedną z największych niespodzianek bieżących rozgrywek. Zespół Alana Pardew wniósł sporo świeżości do Premiership , a pozyskanie takich graczy jak Santon,Cabaye ,Ba czy wczesniej Ben Arfa było doskonałym posunięciem władz klubu. Niedoceniane poczatkowo Newcastle ma wielkie szanse na promocję do europejskich pucharów. Konsekwencją w zdobywaniu punktów imponuje równiez Tottenham.Harry Redknapp zbudował bardzo silny zespół, a zatrzymanie w klubie Luki Modrica świadczy o jego ambicjach.Mimo wszystko sądzę jednak,że Spurs nie są jeszcze gotowi by sprostać wyzwaniu ,jakim jest walka mistrzostwo Anglii. Tottenham dołączył w końcu do ścisłej czołówki,ja jednak zaryzykuje stwierdzenie, że sprawa tytułu rozstrzygnie sie między drużynami z Manchesteru i postaram sie udowodnić,iz moje przypuszczenia posiadaja solidne podstawy.

Od momentu przejęcia władzy w klubie przez obrzydliwie bogatych szejków,drużyna “Obywateli”czyni regularne postępy i kwestią czasu wydaje sie ich dominacja w krajowych, a może także europejskich rozgrywkach.Historyczny pogrom Manchesteru United na Old Trafford zaczyna powoli urastac do rangi symbolu.Wynik wspomnianej potyczki-pamiętne 6-1 dla “Citizens”, zaszokował piłkarski świat, i nie ma większego znaczenia,iz po wyrzuceniu z boiska Johny’ego Evansa gospodarze przez drugie 45 minut musieli sobie radzić z brakiem jednego zawodnika.Swoboda w grze,polot i fantazja ,które prezentują David Silva,Samir Nasri czy krnąbrny Mario Balotelli budzą najwyższy podziw.Szczególnie Silva,zakupiony w lecie 201o roku z Valencii przeżywa swoje wielkie dni.W mojej opinii,jest to najlepszy okres w karierze tego pomocnika.Po nie do konca udanym pierwszym sezonie na Wyspach, w bieżących rozgrywkach gra wyśmienicie,jest motorem napędowym akcji City i dojrzał do roli lidera na boisku.

Dużym atutem ekipy Manciniego jest umiejętne rozłożenie akcentów zarówno w ofensywie,jak i w szeregach obronnych.Swobodę w grze Silvie,Nasriemu czy Milnerowi gwarantują ciężko pracujący na całej długoście i szerokości boiska Yaya Toure oraz Nigel de Jong. Holender to juz uznana marka w Premier League, piłkarz ,który nigdy nie chodzi poniżej pewnego poziomu.Natomiast Yaya Toure-brat Kolo;defensora City, jest czołowym pilkarzem świata na swej pozycji.Od czasów Roy’a Keane’a i Patricka Vieiry nie było chyba w lidze tak znakomitego gracza wystepującego na jakże newralgicznej pozycji defensywnego pomocnika.Podziw budzi nie tylko jego siła fizyczna,bowiem przy swojej sylwetce reprezentant Wybrzeża Kości Słoniowej znakomicie operuje futbolówką, ponadto oglądając mecze lidera Premiership,trudno zauważyć w grze Toure momenty jakiegokolwiek przestoju.Pamietajmy również o świetnie zorganizowanej defensywie,kierowanej przez Vincenta Kompany’ego.Mino wciąż młodego wieku Belg jest juz bardzo doświadczonym piłkarzem i należy do absolutnej czołówki defensorów Starego Kontynentu.W końcu na miarę swojego talentu zaczał grać Micah Richards,ktory wraz z bramkarzem Joe Hart’em powinien prze dlugie lata stanowić o jakości defensywy zarówno klubu,jak i kadry Albionu.

Przyglądając sie poczynaniom City nie sposób nie wspomnieć o roli menadzera w sukcesach zespołu.Wydaje mi się,że Roberto Mancini wreszcie znalazł sposób na te drużynę, potrafił do niej dotrzeć ,co przy konstelacji gwiazd w szatni nie bylo wcale proste.Atmosfera wyrażnie się poprawiła, nie słychać o niesnaskach czy bójkach na treningach. Oczywiście, rolę “czarnej owcy” tradycyjnie odgrywa Carlos Tevez ,ale jego udział w imponujących wynikach MC jest w tym sezonie znikomy, a ponadto-wedle słów szkoleniowca- “Apacz”nie zagra wiecej w błękitnej koszulce City i może szukać sobie nowego klubu.Na dzień dzisiejszy Mancini jest jednym z największych wygranych tego sezonu,pamietajmy jednak ,że liga wkracza właśnie w najwazniejsza fazę sezonu i przewaga nad United bardzo szybko może zostać zniwelowana.

Niemal każdego roku o tej porze sir Alex Ferguson powtarza frazy typu :” W styczniu będziemy grać lepiej” , czy “Liga zaczyna sie w styczniu”.Rzeczywiście,okres ten , a w szczególności maraton świąteczno-noworoczny niejednokrotnie ma olbrzymi wpływ na końcowy układ tabeli.Czy jednak podopieczni Fergusona posiadaja wystarczająco duzo atutów by odeprzec ataki City? Główna bolączka United jest brak alternatywy dla Rooney’a.Gra zespołu jest chyba za bardzo uzalezniona od dyspozycji swojego lidera i podczas jego nieobecności na boisku pojawiają sie problemy.Wartościowym zupełnieniem “Roo” i ulubieńcem fanów jest Javier Hernandez,jednakzę popularny “Cicharito”musi udowodnić,że pierwszy ,tak udany sezon w jego wykonaniu nie był dziełem przypadku i czeka go jeszcze mnóstwo pracy.Danny Welbeck i Kiko Macheda to wciąż melodia przyszłośći,jednak zważywszy na ich wiek powinni częściej brać na siebie odpowiedzialność za zdobywanie bramek ,a z tym ,jak doskonale wiemy,bywa róznie. Włoch na dodatek po raz kolejny udał się na wypożyczenie ,tym razem do Queens Park Rangers.

Michael Owen najlepsze lata kariery ma dawno za sobą, a i częste problemy zdrowotne nie wpływaja najlepiej na jego formę. Natomiast Dymitar Berbatow stał się najbardziej ekskluzywnym rezerwowym w lidze.Od momentu przybycia na Old Trafford jest on najbardziej kontrowersyjnym piłkarzem “Czerwonych Diabłów”, posiadającym rzeszę zwolenników, ale także zagorzalych antagonistów.Czy zatem król strzelców sezonu 2009/2010 będzie jeszcze w stanie porwać publicznośc w Teatrze Marzeń? Doceniam klasę Bułgara,jego wyborną technikę ,gdyż wciąż jest piłkarzem o uznanej marce.Uważam jednak,że jest to ostatni sezon Berbatowa w Manchesterze United.Konkretną ofertę złożyło ponoć zbrojące się na potęge PSG i ewentualny transfer byłby chyba najkorzystniejszym rozwiązaniem zarówno dla samego piłkarza, jak i dla dla klubu. Pytał także Bayern Monachium.Po ostatnich udanych występach Berbatowa biuro prasowe United poinformowało z kolei,iz kontrowersyjny napastnik podpisze nowa umowę z klubem,więc prawdopodobnie piłkarz parafuje nową umowę.

Problemem obrońców tytułu w dalszej części sezonu może okazać się stosunkowo krótka ławka rezerwowych, a także nierówna forma kluczowych zawodników.Portugalczyk Nani,kreowany na naturalnego następcę Cristiano Ronaldo wciąż miewa wahania formy.Wyzbył się on co prawda skłonności do nazbyt egoistycznej gry,lecz w dalszym ciągu obok spotkań genialnych przytrafiają mu sie takie ,gdy mówiąć kolokwialnie,przechodzi obok gry. Ashley Young po fantastycznym poczatku sezonu zatracił ostatnio impet,jednak jego transfer byl świetnym ruchem Alexa Fergusona i były już skrzydłowy Aston Villi będzie ,a nawet jest,jednym z najważniejszych piłkarzy zespołu.Antonio Valencia sprawia wrażenie nieco zagubionego,byc może nie do konca służy mu konkurencja wspomnianej dwójki. Trudno wymagać,by niemal 40-letni Ryan Giggs biegał po boisku z tak wielka werwa ,jak czynił to 20 lat wcześniej,Ji -Sung Park nigdy nie należał do wirtuozów,choć jego ambicja i wola walki wciąż sa niezwykle cenne.

Pięta achillesową Mnchesteru United jest środek pomocy.Do roli suwerena środka pola pretenduje Tom Cleverley, który jednak od dłuższego czasu jest kontuzjowany i mimo stosunkowo udanego początku sezonu w jego wykonaniu ,ciężko pokusić sie o obiektywną ocenę poczynań młodego Anglika.Darren Fletcher i Michael Carrick to zawodnicy o nieco innej charakterystyce i trudno wymagać,by ciężar prowadzenia gry spoczywal akurat na nich.Na domiar złego ,kapitan reprezentacji Szkocji ze względu na pogłębiające sie dolegliwości zdrowotne zawiesił karierę sportową i nie wiadomo kiedy wróci do profesjonalnego futbolu.Brazylijczyk Anderson wciąż sprawia wrażenie,jakby nie do końca zaaklimatyzował sie w zespole, a trzeba pamiętac,że pojawił sie on w Anglii już latem 2007 roku.Niestety,sir Alex po raz kolejny zdaje sie nie dostrzegac problemu, co więcej -w roli środkowego pomocnika wystawia Rooneya bądż Giggsa.Nawet dla mnie ,wieloletniego kibica United są to działania co najmniej dziwne, a obsadzenie Walijczyka w środku pola w majowym finale na Wembley przeciwko takim tuzom futbolu jak Xavi i Iniesta do dziś uważam za niezrozumiałe.Czy można się zatem dziwić,że sam Alex Ferguson United podjął udaną ostatecznie próbę próbę mediacji z Paulem Scholesem i legendarny pomocnik postanowił wesprzeć drużynę już w pucharowej batalii z Manchesterem City?

Nawiasem mówiąc,mam nieco mieszane uczucia w związku z powrotem Scholesa.Doceniam jego zasługi ,bowiem przez lata był zaliczany do grona najlepszych środkowych pomocników na świecie i z zachwytem wspominam jego występy w barwach United.Jednakże w ostatnich latach jego wpływ na grę Manchesteru United byl coraz bardziej znikomy i doprawdy trudno oczekiwać,by rudowłosy artysta fautbolu okazał się lekiem na całe zło w środku pola.Jego powrót jest niezwykle ryzykowny,uważam,że zawiesił buty na kołku w odpowiednim momencie i forma Scholesa pozostaje wielka niewiadomą.Jest to w pewnym sensie,oznaka slabości klubu.Przy całym szacunku dla Paula oraz geniuszu menadzera doprawdy trudno mi zrozumieć,że w odpowiednim momencie nie zadbano o znalezienie jego następcy , o swoiste “namaszczenie”nowego lidera zespołu ,który spróbowalby przejąć tę rolę na boisku .Absolutnie nie jestem zwolennikiem hurtowego kupowania gwiazd i płacenia im ogromnych gaży.Jednakże w tym konkretnym przypadku,popełniono grzech zaniechania i temat pozyskania klasowego rozgrywającego powraca nieustannie .

Dzisiejszy Manchester United pozbawiony jest charyzmatycznych postaci.Jest to może zbyt odważna opinia,ale ciężko poza Rooney’em znależc zawodnika ,który jednym zagraniem na boisku,błyskiem geniuszu czy wolą walki zaraziłby swym entuzjazmem kolegów.Niekwestionowanym autorytetem jest przytaczany Giggs(pomijam z oczywistych względów kwestie pozasportowe),który jednak mimo wciąż ogromnych umiejętności nie jest na tyle wiodąca postacią mentalnie,by w krytycznych chwilach dać drużynie nowy impuls.Kapitan Nemanja Vidić ze swojej roli wywiązuje sie co najmniej poprawnie,niestety jednak ,dla krewkiego Serba sezon dobiegł juz końca.Do roli lidera mógłby kandydowac Rio Ferdinand,posiadający spora charyzmę i mający duży posłuch w szatni. Problem w przypadku Ferdinanda polega jednak na tym,że coraz częściej przydarzaja mu sie proste błędy i nie może juz liczyć na abonament w wyjściowej”11″.

Intrygującą mnie kwestia w wyścigu obu drużyn jest ich odpadnięciae z Ligi Mistrzów juz na tym etapie rywalizacji.Brak awansu Manchesteru City można jeszcze próbować w pewien sposób wytłumaczyć-byli debiutantami w tych prestizowych rozgrywkach i trafili do niezwykle wyrównanej grupy, z Bayernem Monachium,Villareal oraz SSC Napoli, które w ostatecznym rozrachunku wyprzedziło milionerów z Eastlands.Zgoła inne nastroje panują w okolicach sir Matt Busby Way.

Występ na St .Jacob zakończył sie kompromitacją United,choc uczciwie trzeba przyznać,że podopieczni Fergusona zrobili wiele,by skomplikowac sobie sytuację przed decydującą fazą rozgrywek grupowych.Trudno myslec o awansie do 1/8 finału Ligi Mistrzów,gdy traci się punkty na swoim stadionie,a jedyny ich komplet zdobywa z starciach z egzotycznym rywalem z Rumunii. Drużyny z Manchesteru stały się niejako z “urzędu”głównymi faworytami do triumfu w Lidze Europejskiej.Nie sposób przewidziec jednak,jak potraktują ten swoisty “puchar pocieszenia ” zarówno Roberto Mancini oraz sir Alex Ferguson.Opiekun United stwierdził,że Liga Europy będzie karą dla jego podopiecznych ,oprócz tego,”Czerwone Diabły”wcale nie muszą być faworytem w starciu z Ajaxem Amsterdam.

Manchester City ma doświadczenie z poprzedniej edycji wspomnianych rozgrywek,trudno jednak nie zauważyć,że większą uwagę przykładał do Premiership i awansu do Ligi Mistrzów( co się ostatecznie udało),niż do spotkań chociażby z poznańskim Lechem na Bułgarskiej. Kto zatem zostanie mistrzem Anglii w sezonie 2011/2012?Manchester United czy Manchester City?Czy Roberto Mancini zapoczątkuje na Etihad Stadium lawinę sukcesów,jak to miało miejsce w przypadku jego przygody z Interem Mediolan i bodaj 3-krotnego zdobycia mistrzostwa Włoch?Czy mimo wszystko 70-letni sir Alex Ferguson,człowiek-instytucja na Old Trafford,wciąż pazerny na sukcesy kolejny raz udowodni swą wyższość nad młodszymi kolegami po fachu?

swoich rozważaniach staram sie zachować obiektywizm i mimo deklarowanej sympatii do podopiecznych szlachcica z Glasgow , sprawa tytułu mistrzowskiego pozostaje dla mnie otwarta. Nie podejmuję się odpowiedzi na postawione przeze mnie pytania i z niecierpliwością czekam na końcowe rozstrzygnięcia. Ponadto złośliwy los sprawił,że już 8 stycznia obie ekipy spotkają się w III rundzie najstarszych rozgrywek na świecie-Pucharu Anglii. FA Cup jest bardzo poważnie traktowany w ojczyznie futbolu i nie było mowy,by któraś z ekip odpuściła to spotkanie. Po emocjonującym i zacietym meczu na Etihad Stadium,”Czerwone Diabły”zwyciężyły 3-2 i awansowały do kolejnej rundy rozgrywek.Był to swoisty rewanż za półfinał ubiegłej edycji, w której City pokonało United 1-0 po bramce Yaya Toure.Był to także kolejny mecz derbowy.Od pewnego czasu derby Manchesteru nie są li tylko i wyłącznie wewnetrzną sprawą 19-krotnych mistrzów Anglii i stały się ,moim skromnym zdaniem,jednymi z najbardziej frapujących tego typu spotkań w Europie.City konsekwentnie buduje swą potęgę i atakuje pozycję lokalnych rywali. Z kolei w obozie United nikt już nie traktuje ekipy Manciniego jako “ubogich krewnych’.

City czy United?Alex Ferguson z upiorem maniaka powtarza,iz posiada wystarczająco silny skład by obronić tytuł.Roberto Mancini stwierdził niedawno,że jedynie sprzedaż kilku graczy pozwoli mu na zakontraktowanie nowych piłkarzy w zimowym okienku transferowym,co nie przeszkadza mu monitorować sytuację Robina van Persiego w Arsenalu. Manchester United posiada ogromne doświadczenie w rywalizacji o palmę pierwszeństwa w lidze, dla tego klubu to niemal codzienność i z pewnością gracze w charakterystycznych czerwonych koszulkach będą skoncentrowani do ostatniego dnia sezonu.Atutem Manchesteru City z pewnością jest głód sukcesów i wyrównana kadra znakomitych piłkarzy,którzy coraz częsciej udowadniają,że nie przybyli na Eastlands tylko w celach zarobkowych.

Doprawdy,nie sposób przewidzieć która z drużyn będzie się cieszyć z triumfu w obecnych rozgrywkach. Jak wielkie znaczenie będzie miała potyczka na Etihad Stadium w ramach 36.kolejki Premiership 28 kwietnia 2012 roku?Czy może zwycięzcę poznamy dopiero 13 maja?Sympatycy Manchesteru City oraz Mnchesteru United nie mogli chyba wyobrazić sobie bardziej ekscytującego scenariusza obecnego sezonu.Nie odbieram szans pozostałym zespołom,doceniam klasę Chelsea , Arsenalu czy Tottenhamu,jednakże przekonany jestem,że tytuł pozostanie w Manchesterze! Konkludując-zatem niech wygra lepszy!

Korzystając z okazji,chciałbym złożyc całej redakcji życzenia wszelkiej pomyślności w Nowym,2012 roku. Życzę,by portal Wasz rozwijał się i stał się konkurencją dla innych portali traktujących o piłce nożnej.I nie jest to bynajmniej kurtuazja z mojej strony.Z góry dziękuję za ewentualne zapoznanie się z moją propozycją tekstu.Nie jestem z niego w pełni zadowolony ,lecz postanowiłem zmusić się do systematycznej pracy i regularnego przekazywania swoich mysli w formie pisemnej. Jak wspominałem na wstępie,nurtuje mnie mysl by spróbowac swych sił ,gdyz nieskromnie mówiąc,posiadam sporą wiedzę nie tylko w zakresie ligi angielskiej,a pisanie nigdy nie sprawiało mi większych trudności.Z pewnością podejmę próbę dalszego pisania.I niezależnie od tego,czy moje poczynania znalazły uznanie w Państwa oczach-osobista deklaracja systematycznej pracy stanowi dla mnie sporą motywację. Pozdrawiam serdecznie.

Układ sił w Premier League

Skomentuj

Kategorie

Nasi fani

Układ sił w Premier League

Być może zainteresuję Cię także:

Bolton i Stoke dostarczają najwięcej emocji

Top 10 goli sezonu 2010/2011

Zhirkov: Carlo! Why?

Skomentuj

Kategorie

Nasi fani